Województwo łódzkie
1. Ogólna charakterystyka województwa
Województwo łódzkie jest województwem typowo rolniczym. Obejmuje ono powierzchnię ok. 1 822 tys. ha, z czego ok. 1 102 tys. ha (69%) to użytki rolne. Grunty orne, łąki i pastwiska stanowią 97,1 % użytków rolnych. Obszar o najlepszych warunkach do rozwoju rolnictwa (a więc i jego największej intensyfikacji) obejmuje część północną województwa. Obszary korzystne dla rolnictwa to część byłego skierniewickiego, północna i środkowa część b. sieradzkiego oraz fragmenty powiatów wieluńskiego, piotrkowskiego i wieruszowskiego. Na terenach tych występuje większy udział lasów niż na północy regionu. Większe kompleksy leśne obejmują południową i wschodnią część województwa. Są to przeważnie lasy iglaste (głównie sosnowe) obejmujące ok. 65 % ogólnej powierzchni leśnej. Na tych terenach występuje rolnictwo ekstensywne.
Pod względem geograficznym województwo leży na obszarze Niżu Środkowoeuropejskiego i Wyżyn Polskich. Od południa i zachodu województwo ogranicza rzeka Warta, od północy Bzura, a od wschodu Pilica. Istnieje ponadto sieć mniejszych rzek wzbogacających ten dość ubogi w wodę region.
