• Nowości
  • Polecamy

Wyniki konkursów

Konkurs "Sowa mądra głowa"

Konkursy "Sowi las" i "Sówka mądra główka"

Metody badań i ochrony sów (red. R. Mikusek)
"Metody badań i ochrony sów"
(red. R. Mikusek)
do nabycia w siedzibie
Fundacji Wspierania Inicjatyw Ekologicznych


Free PageRank Checker


Witrynę odwiedziło: osób

Zmysł słuchu


Ucho

Otwór uszny u sów położony jest na krawędzi szlary - fot. R. Mikusek

Typowo nocnym gatunkom sów słuch zastępuje oczy. Sowy słyszą w przedziale 50-21.000 Hz. Brak jest u nich ucha zewnętrznego, a pęki piór przypominające uszka nie mają ze słuchem nic wspólnego, a jedynie informuja o stanie emocjomalnym sowy. Prawdziwe otwory uszne znajdują się pod warstwą piór z boku głowy na wysokości oczu.
Słuch sów wielokrotnie przewyższa czułością słuch człowieka, co pozwala im zlokalizować ofiarę prawie w całkowitych ciemnościach, wśród gęstych roślin, bądź pod warstwą śniegu.

Dzięki asymetrycznej budowie małżowin usznych oraz różnemu ich osadzeniu w czaszce, dźwięk dociera do obu uszu w różnym czasie, co pozwala sowie na precyzyjne zlokalizowanie ofiary w przestrzeni.


Czaszka włochatki z wyraźnie zaznaczoną asymetrią otworów usznych - rys. T. Zając
Czaszka włochatki z wyraźnie zaznaczoną asymetrią otworów usznych - rys. T. Zając

Szlara

Koncentrycznie ułożone pióra wokół dzioba, zwane szlarą działają jak talerz satelitarny, potęgując docierające sygnały dźwiękowe.
Istnieją wyraźne różnice w stopniu rozwoju szlary u gatunków wykazujących ściśle nocny bądź też zmierzchowo-dzienny tryb życia. Szlara jest słabiej wykształcona np. u sóweczki czy pójdźki.


Porównanie szlar 4 krakowych gatunków sów - fot. R. Mikusek
Porównanie szlar 4 krakowych gatunków sów - fot. R. Mikusek




Sponsorzy projektu

Projekt dofinansowano ze środków:
Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej

oraz
Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Krakowie